top of page

Aanleiding

 

De probleemanalyse

De stad Antwerpen kent in totaal 516.009 inwoners, dit inwoner aantal bestaat voor 49,75 procent uit mannen en voor 50,25 procent uit vrouwen. Antwerpen kent als stad een enorm tolerante houding en diversiteit, iets wat terug te vinden is in haar cultuur. De stad Antwerpen kent maar liefst 170 verschillende nationaliteiten, welke allen harmonieus samenleven in de stad en op diens beurt de cultuur van de stad verrijken. (Een overzicht van de geschiedenis van Antwerpen, 2015) (Antwerpen s. , 2015).

 

Antwerpen kent sinds 1983 zeven districten, welke voorheen aparte gemeenten waren. Deze gemeenten werden bij elkaar gevoegd om een groter gebied van invloed te creëren waarmee men op een breder scala aan verandering kon werken. De zeven districten zijn als volgt:

  1. Antwerpen District

  2. Berchem

  3. Berendrecht-Zandvliet-Lilo 

  4. Borgerhout

  5. Deurne

  6. Ekeren

  7. Hoboken

 

Wanneer men het districten systeem uitgebreider onderzoekt, komt men al snel achter enkele verontrustende ontwikkelingen m.b.t. de prevalentie van sport. Het is namelijk zo dat 85% van alle sportverenigingen, sportcentra en sporthallen, zijn te vinden in de districten twee tot en met zeven, welke op aanzienlijke afstand liggen van het centrum en Antwerpen District liggen. Een gemiddelde reistijd per fiets duurt al snel 20 minuten en strekt zich over onveilige en vaak onoverzichtelijke infrastructuur. Echter is er voor hen die geen auto bezitten en niet de financiële mogelijkheden bezitten om constant met het openbaar vervoer te kunnen reizen maar één optie om bij een volwaardige sportfaciliteit of sportvereniging te komen, namelijk de fiets (Antwerpen s. , 2015), (Gezondheid, 2015(CBS, 2015) (Meerjarenplan Antwerpen 2015-2019, 2015).

Zoals op de hiernaast weergegeven kaart van Antwerpen is af te lezen, bevindt de grootste concentratie van sportvoorzieningen, 85 %,  zich buiten het centrum, met de twee grootste concentraties aan de zuidoost kant van Antwerpen. Deze ontwikkeling heeft de bewoners van het centrum van Antwerpen in enorme sportieve achterstand geplaatst. Alarmmerend hieraan is dat het overgrote gedeelte van de centrumbewoners studenten betreft, wie de toekomst zijn van de huidige maatschappij. Dit betekend dat ruim 34.000 studenten niet voldoende beschikking hebben tot sportvoorzieningen, tenzij zij ruim 20 minuten over onveilige en vaak onoverzichtelijke infrastructuur fietsen. Op diens beurt betekend dit dat ruim 34.000 studenten niet de mogelijkheid hebben om veilig en verantwoord dicht bij huis te kunnen werken aan hun gezondheid en vitaliteit. Dit is een serieus probleem dat de vitaliteit van Antwerpen en de toekomstige vitaliteit van haar bestaan schaadt en in gevaar brengt. Nu deze feiten boven water komen, is het toch opmerkelijk hoe een stad, welke in 2013 Europese Sporthoofdstad was, zo een structurele fout kan bevatten (Antwerpen s. , 2015) (Studiedienst van de Vlaamse Regering & Agentschap binnenlands bestuur , 2014).

In het figuur hiernaast is te zijn dat er tussen 2004 en 2014 bij de 20-64 jarigen een groei van 13,6%. Hieruit kunt u opmaken dat er meer jongeren naar de stad toe trekken dan jongeren die de stad verlaten. Gezien het feit da er bij de oudere bevolking een stage daling plaatsvindt, kan men concluderen dat leeftijdsgroep van 20-26 jaar, een primaire studenten leeftijd, als belangrijkste doelgroep van Antwerpen kan worden gezien.  (Studiedienst van de Vlaamse Regering & Agentschap binnenlands bestuur , 2014)

                      

Hiernaast slaat het feit dat Antwerpen de tweede grootste studentenstad van Vlaanderen is en tevens ook de snelst groeiende studentenstad, ook de urgentie van de zaak aan.  Mocht de structurele fout en diens opsommende problemen nu niet worden opgelost, dan zullen er in de komende jaren desastreuze gevolgen komen. (Antwerpen, 2014) (Antwerpen s. , 2015)

De sportparticipatie van de studenten ligt gezien de omstandigheden ook lager dan de overige bewoners van Antwerpen. In het centrum sport men gemiddeld één keer in de week tegenover twee tot drie keer in de week in de omliggende districten. De primaire reden voor dit verschil  wordt aangekaart als “geen tijd” (31,4%) of “te verre afstanden” (47%).  Beide kunnen aannemelijk als indicatie worden opgevat voor sportfaciliteiten die te ver van het centrum verwijderd zijn. 

Bollebozen ''de student''

Nu de feiten boven water zijn gekomen en de structurele fout binnen Antwerpen aan het licht is gekomen, kan men de aandacht spitsen op de specifieke doelgroep binnen het op te zetten project. Gezien het feit dat het centrum verspreid en wel maar een geringe 15% van alle sportfaciliteiten bevat en maar liefst alle 34.000 studenten van woongelegenheid voorziet, is de primaire aan te wijzen doelgroep voor dit project de “bollebozen”, ook wel de student.  Verdere aanwijzingen voor het feit dat er voor deze doelgroep vrijwel meteen een interventie nodig is, is het feit dat Antwerpen de tweede grootste studentenstad van Vlaanderen is en tevens ook de snelst groeiende studentenstad. Mocht dit probleem nu niet worden opgelost, dan zullen er in de komende jaren desastreuze gevolgen komen. (Antwerpen, 2014).

 

De doelgroep en het op te stellen initiatief vestigen zichzelf aan een gigantisch speerpunt binnen het meerjaren plan 2015-2019 van Antwerpen.  Binnen dit plan wil de stad Antwerpen de studenten stimuleren om na hun afstuderen 

zoveel mogelijk in de stad te blijven en hun opgedane kennis in praktijk te brengen, om zo de stad van bestaansrecht en een no brain drain toekomst te voorzien. Aansluitend toont onderzoek aan dat lichamelijke beweging, en dus ook vitaal zijn, de schoolprestaties verbeteren, wat verdere benadrukking geeft aan de urgentie van de aanwezige sport facilitaire structurele fout (Studiedienst van de Vlaamse Regering & Agentschap binnenlands bestuur , 2014),  (Meerjarenplan Antwerpen 2015-2019, 2015), (Fransen, 2008).

 

Klik hier voor het volgende hoofdstuk of klik hier om terug te gaan naar het overzicht

bottom of page